 |
 |
|
| خدایا از وقتی که منو آفریدی به جز گناه چیزی ندیدی خدایا دمت گرم شتر دیدی ندیدی! |
|
امشب شب آخره که مزاحم دلت شدم خورشيد فردا مال تو ببخش که عاشقت شدم ديگه نميخواد با چشات حاليم کنی زياديم بهم بگی بايد برم بايد ازت دل بکنم دوستت دارم برای تو فقط يه حرف ساده بود غافل از اينکه قلب من منتظر اشاره بود بدرقه لازم ندارم دارم ميرم عزيزترين نذار بمونه زير پا قلب مو بردار از زمين
به دادم برس ای اشک، دلم خیلی گرفته نگو از دوری کی ، نپرس از چی گرفته... کسی که وقت رفتن دوباره عاشقم کرد من و آباد کرد و خودش ویرون شد از درد
|
|
+ نوشته شده در
شنبه هجدهم شهریور 1385ساعت 16:51 توسط شهرزاد |
|
|
دوستت دارم ، بی آنکه مرا دوست داشته باشی ...
دوستت دارم حتی اگر از چشمان خیسم بخندی و بی خيال اين باشی که دلم شکسته است...
دوستت دارم حتی اگر دلت سنگ باشد ، حتی اگر هيچ احساسی بر من نداشته باشی با اينکه میدانم در دلت يک دنيا محبت است و احساست مثل آب پاک و زلال است...
عزيزم باور کن به تو نياز دارم ، منی که قلبی ويرانه دارم ودلی سوخته ، منی که ساحل دريای دلم طوفانی است و امواج غم و غصه در دلم زير و رو می شود نياز به تو دارم که قلبم را با محبت و عشقت صفا دهی ، دل سوخته ام را با عشقت جان بدهی و ساحل دريای دلم را آرامتر از هميشه کنی...
عزيزم مرا باور داشته باش ، حتی برای يک لحظه هم که شده قلب مرا با تمام وجودت حس کن ... بيا تا تنهايی دوباره به ويرانه دلم نيامده است !
تا تنهايی قاب خالی و بدون عکسش را در طاقچه قلبم نگذاشته است، تو بيا و قاب زيبای عکست را در آنجا بگذار!
بيا در قلبم با صدای مهربانت بگو درد دلت را به من و با فرياد اسم مرا صدا کن و بگو مرا دوست ميداری تا سکوت تلخی که مدتهاست اعماق قلبم را فرا گرفته است و قلبم را غم زده کرده است شکسته شود!
قلبم را پر از محبت و عشق و صفای خودت کن ! بگذار آن خونی که در رگهای خشک من جاری می شود خون تو باشد و بگذار آن وجود من وجود تو نيز باشد! با آهنگ دلنشين عشق و با ياد تو و با عشق به قلب تو با چشمانی خيس و قلبی پر از اميد اگر نخندی و اگر بي خيال اين دل عاشق من نباشی می نويسم که دوستت دارم...
اينبار نه از حفظ مي گويم و نه تکرار مي کنم ، اينبار برای آخرين بار ميگويم اين کلمه را !!! چونکه دوست داشتن به عمل است نه به گفتن!
پس برای آخرين بار ميگويم که مرا بفهمی و قلب شکسته و عاشق مرا باور داشته باشی :::::
|
|
+ نوشته شده در
شنبه یازدهم شهریور 1385ساعت 4:40 توسط شهرزاد |
|
|
ادم وقتي ميميره آزاد ميشه آزاد آزاد .... ديگه نه از عشق خبري هست نه از غم نه از پول نه از .... ديگه غصه نداري كه بخواي بري يه گوشه زانو غم بغل بگيري! ديگه عاشق كسي نميشي كه عاشقت نباشه! ديگه به كسي راست نميگي كه بهت دروغ بگه يا دروغ بگي كه راست بشنوي! ديگه غرور هم نداري كه وقتي يه نفر بهت توهين كرد ناراحت بشي! ديگه حتي مريض هم نميشي كه بعدش غصه بخوري چرا كسي نيومد عيادتت ديگه حتي دلت هم واسه كسي تنگ نمي شه! ديگه حتي به اونايي كه دوسشون داري نمي توني بگي دوست دارم آزادي با انديشه همان آزادي بدون تباهي ست ... پس مرگ شيرين است ...
سكوتم را به باران هديه كردم تمام زندگي را گريه كردم نبودي در فراق شانه هايت به هر خاكي رسيدم تكيه كردم
|
|
+ نوشته شده در
جمعه سوم شهریور 1385ساعت 3:27 توسط شهرزاد |
|
|
نیمه جانی دارم و آن را فدایت می کنم اشکهای دیدگانم را عطایت می کنم خوبرویان گرچه مشهورند در دلدادگی من ولی از جمله خوبان جدایت می کنم تو چون شیرین ومن با تیشه ی عشقت شبی
بیستون سینه ام را خاک پایت می کنم چشمان من غریق اشک هجران تو شد با تمام خستگی هایم صدایت می کنم نازنینا زندگی را بهر چشمان تو باختم بازهم هر لحظه و هر دم دعایت میکنم
|
|
+ نوشته شده در
شنبه بیست و هشتم مرداد 1385ساعت 4:11 توسط شهرزاد |
|
|
تو نیستی که ببینی چگونه عطر تو در عمق لحظه ها جاریست چگونه عکس تو در برق شیشه ها پیداست چگونه یاد تو در جان زندگی سبز است تو نیستی که ببینی چگونه پیچپده است طنین شعر تو در ترانه من تو نیستی که ببینی چگونه می گردد نسیم روح تو در باغ بی جوانه من تو نیستی که ببینی چگونه با دیوار به مهربانی یک دوست از تو می گویم
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیست و چهارم مرداد 1385ساعت 5:10 توسط شهرزاد |
|
|
ادميت مرده بود
|
|
+ نوشته شده در
جمعه بیستم مرداد 1385ساعت 23:55 توسط شهرزاد |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
در آسمون دله من پرنده پر نمي زنه به كلبه غم زده ام محبت سر نمي زنه
هر چي غمه ماله منه بدتر زغم حاله منه هر جا ميرم اين غصه ها چون سايه دنبال منه |
| نوشته های پیشین |
|
هفته سوم شهریور 1385 هفته دوم شهریور 1385 هفته اوّل شهریور 1385 هفته چهارم مرداد 1385 هفته سوم مرداد 1385 هفته دوم مرداد 1385 هفته اوّل مرداد 1385 |
|
RSS
|
